ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ

Η ενδοοικογενειακή βία στην Ελληνική έννομη τάξη συνιστά αδίκημα που τιμωρείται από τις διατάξεις του Ν.3500/2006 «Για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και άλλες διατάξεις», όπως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 4531/2018 και ισχύει μέχρι σήμερα.

Έννοια και Πράξεις Ενδοοικογενειακής Βίας

Στην ελληνική έννομη τάξη ως ενδοοικογενειακή βία ορίζεται η τέλεση αξιόποινης πράξης σε βάρος μέλους της οικογένειας, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

  • τη σωματική βλάβη
  • την παράνομη βία και απειλή
  • τον βιασμό και την κατάχρηση σε ασέλγεια
  • την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας
  • την ανθρωποκτονία εκ προθέσεως
  • τη θανατηφόρα σωματική βλάβη

Αν η σωματική κάκωση είναι εντελώς ελαφρά, για τη θεμελίωση άδικης πράξης απαιτείται   επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά του δράστη (ΑΠ 1/2022, ΑΠ 1203/2015).

Προστατευόμενα Πρόσωπα Νόμου Περί Ενδοοικογενειακής Βίας

Το αδίκημα της ενδοοικογενειακής βίας τυποποιείται όταν ασκείται σε βάρος μέλους οικογένειας. Σύμφωνα το με τον Ν. 3500/2006 οικογένεια είναι:

  • η κοινότητα που αποτελείται από συζύγους ή πρόσωπα που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους.
  • Περαιτέρω, εφόσον συνοικούν, στην οικογένεια περιλαμβάνονται, συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός παραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας, καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια.
  • Οι διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται και στους μόνιμους συντρόφους και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, στους τέως συζύγους, στα μέρη συμφώνου συμβίωσης που έχει λυθεί, καθώς και στους τέως μόνιμους συντρόφους.

Μέσα Άμυνας στην Ενδοοικογενειακή Βία

Η ενδοοικογενειακή βία, οποιαδήποτε μορφή και αν λάβει, συνιστά κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του θύματος. Τα έννομα μέσα που έχει στη διάθεσή του το άτομο που υφίσταται ενδοοικογενειακή βία είναι τα εξής:

  • Η υποβολή της έγκλησης (γνωστή ως «μήνυση») κατά του δράστη στην οποία θα ζητά την άσκηση της ποινικής δίωξης κατά αυτού. Η καταγγελία του αδικήματος μπορεί να γίνει από οποιοδήποτε τρίτο και όχι απαραίτητα από το θύμα.
  • Η άσκηση αγωγής κατά του δράστη στα λεγόμενα Πολιτικά Δικαστήρια με την οποία το θύμα θα αιτείται από αυτόν χρηματική αποζημίωση.
  • Στα Πολιτικά Δικαστήρια, σε περίπτωση άμεσου και κατεπείγοντος κινδύνου, το θύμα μπορεί να ασκήσει και αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

Η επιλογή της υποβολής μήνυσης δεν αποκλείει τη δυνατότητα άσκησης αγωγής, και το αντίθετο. Το θύμα, δηλαδή, μπορεί να υποβάλει μήνυση και να ασκήσει και αγωγή κατά του δράστη ή να επιλέξει μία από τις δύο δυνατότητες.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το νόμο 3500/2006 στον παρακάτω σύνδεσμο:
https://isotita.gr/wp-content/uploads/2017/04/N-3500-2006.pdf

και την τροποποίηση αυτού (Ν. 4531/2018) στον εξής σύνδεσμο:
https://isotita.gr/wp-content/uploads/2018/04/4531-2018.IstanbulConvention.pdf